9.4.21

ΟΧΙ ΕΜΒΟΛΙΟ ΣΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ ΑΙΩΝΑ !

Δικό μας ἐμβόλιο πού χαρίζει καί τήν αἰώνια ζωή εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία. 
Εἶναι ὁ Χριστός μας. Σ᾿ Αὐτόν ἀνήκουμε, στό Ὄνομά Του βαπτισθήκαμε, μέ τήν εὐλογία Του θά ἀναχωρήσουμε, ὅταν Ἐκεῖνος τό ἀποφασίσει, γιά τήν αἰώνια καί ποθεινή μας Πατρίδα, πού εἶναι ὁ αἰώνιος Παράδεισός μας. 

ΟΧΙ ΕΜΒΟΛΙΟ ΣΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ ΑΙΩΝΑ!
Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης





ΠΕΤΡΟΣ ΩΡΟΛΟΓΑΣ - ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ, Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΟΥ

 



Ἐκδόσεις ΕΞΟΔΟΣ (Σειρά: Πρόσωπα καὶ Ἰδέες)
Ἀθήνα, Φεβρουάριος 2021 (170 σελ.)

«Ἀπὸ τὴν πρώτη του ἐμφάνιση ὁ Δραγούμης ἐκδηλώνεται ἀντικοινοβουλευτικός. Ἀποκρούει τὸ σύστημα καὶ περιφρονεῖ τὴν κοινοβουλευτικὴ ἀριστοκρατία ποὺ βγάζουν στὴν ἐπιφάνεια οἱ κάλπες. Ἀπὸ τὴν πρώτη του ἐμφάνιση ἐκδηλώνεται ἐπίσης ἀντιδημοκρατικός, ὄχι μόνον διότι συγγενεύουν οἱ δυὸ ἔννοιες, ὄχι μόνον διότι δὲν ἀνέχεται τὸ ἰσοπέδωμα καὶ ζητεῖ μιὰ διαφορετικὴ τοποθέτηση καὶ ἱκανοποίηση τῶν ἀξιῶν, ἀλλὰ καὶ διότι διαπιστώνει ὅτι ὁ λαὸς εἶναι ἀντιδημοκρατικὸς βαθύτατα. […] Ἀντικοινοβουλευτικός, ἀντιδημοκρατικός, ἀντικομματικὸς ὁ Δραγούμης, κατανοεῖ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμή, ὅτι οἱ θεσμοὶ καὶ τὰ καθεστῶτα δὲν εἶναι σκοποὶ γιὰ τὰ Ἔθνη, ἀλλὰ μέσα καὶ ὅπλα. […] Μελετᾶ τὶς ἐπιδράσεις ποὺ μᾶς ἔρχονται ἀπὸ τὴ Δύση, τὶς «νέες ἰδέες» καὶ βρίσκει ὅτι οἱ νέες ἰδέες ἐπιβουλεύονται τὸ Ἔθνος περισσότερο ἀπὸ τοὺς γύρω ἐχθρούς. Φανερώθηκαν μὲ τὰ κηρύγματα τῆς γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, ἁπλώθηκαν μὲ τὴ Δημοκρατία, ἀποτελοῦν τὸ πνευματικὸ περιεχόμενο τοῦ «σύγχρονου πολιτισμοῦ», τοῦ ρεπουμπλικάνικου καὶ σοσιαλιστικοῦ. Καὶ ὁ πολιτισμὸς αὐτὸς μᾶς ἔρχεται ὕπουλος, μαλακός, καταπραϋντικός, γιομᾶτος χλιαρότητα, «μὲ τὴ φιλανθρωπία του, μὲ τὴν ἀλληλοβοήθειά του, μὲ τὸν κοινοβουλευτισμό του, μὲ τὸ ἰσοπέδωμά του καὶ μᾶς κάνει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἴσους μὲ τοὺς μικρότερους».Ἡ ἀνάγνωση τῆς μελέτης τοῦ Πέτρου Ὡρολογᾶ γιὰ τὸν Ἴωνα Δραγούμη, ἡ ὁποία τιμήθηκε μὲ κρατικὸ βραβεῖο τὸ 1939, εἶναι σήμερα σημαντικὴ ὄχι μόνο γιὰ ὅσους ἀρέσκονται νὰ ἀνατρέχουν στὴν ἱστορία τῶν πολιτικῶν ἰδεῶν τῆς πατρίδας μας. Εἶναι σημαντικὴ καὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ ἔρθουν σὲ ἐπαφὴ μὲ συγγραφεῖς οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἔμφαση στὴν ἀξία ποὺ ἔχει ἡ ἑλληνική μας καταγωγὴ καὶ τὸ προαιώνιο πολιτισμικὸ δυναμικὸ τοῦ ἑλληνισμοῦ γιὰ τὴν συνέχεια τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι συγγραφεῖς ὅπως ὁ Δραγούμης καὶ ὁ Ὡρολογᾶς ὄχι μόνο σπρώχνονται στὴν λήθη ἀπὸ τὸ σύγχρονο ἑλλαδικὸ ἐκδοτικὸ κατεστημένο ἀλλὰ καὶ ἐπιχειρεῖται ἡ διασάλευση τῶν ὅσων ἔπραξαν, ἔγραψαν καὶ ἐννόησαν.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΕΖΑΝΗΣ - ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΕ! ΔΟΚΙΜΙΟ ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ

 


Ἐκδόσεις ΕΞΟΔΟΣ (Σειρά: Ἱστορικὰ ντοκουμέντα)
Ἀθήνα, Φεβρουάριος 2021 (86 σελ.)

Ἡ ζωὴ ἄνευ τῆς πίστεως εἰς μίαν ἰδέαν ἤ κατὰ νεωτέρους καθορισμοὺς εἰς μίαν ἀξίαν, δὲν ἔχει νόημα, δὲν εἶναι κἄν ἀνθρώπινη ζωή. Τὴν χαρὰν αὐτὴν τῆς ζωῆς πρέπει νὰ ἐπιδιώκῃ ὁ ἄνθρωπος νὰ τὴν ζῇ, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον χρόνον καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν πλέον ἔντονα.Τοῦτο ἐπιτυγχάνεται ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἔχει ὡς ἀρχὴν τὴν διαρκῆ δρᾶσιν, τὸν διαρκῆ καὶ ἔντονον ἀγῶνα.Οἱ νέοι πρέπει νὰ ἐννοήσουν ὅτι τὰ χρόνια ποὺ θὰ τοὺς δώσουν τὴν μεγαλυτέραν χαρὰν τῆς ζωῆς, εἶναι τὰ χρόνια ποὺ ζοῦν, ὅταν εἶναι χρόνια δράσεως καὶ ἀγῶνος.Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ τὰ ἀφήσουν νὰ παρέλθουν κοιμώμενοι, διότι ὅταν γηράσουν θὰ εἶναι ἀργὰ πλέον. Τότε ἴσως ὑπάρξῃ ἐπιθυμία καὶ προθυμία πρὸς δρᾶσιν, εἰς ἕνα ὅμως ἀνίκανον πρὸς οἱανδήποτε δρᾶσιν ὀργανισμόν.Θέλετε νὰ χαρῆτε τὴν ζωήν; Ἀγωνίζεσθε!

ΕΥΕΓΓΕΛΟΣ ΛΕΜΠΕΣΗΣ - Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΣΠΕΓΓΛΕΡ

 


Ἐκδόσεις ΕΞΟΔΟΣ
Ἀθήνα, Δεκέμβριος 2020 (110 σελ.)

«Ἕνα μακρὸν πόλεμον ἀνέχονται ὀλίγοι, χωρὶς νὰ φθαροῦν ψυχικῶς. Μίαν μακρὰν εἰρήνην δὲν ἀνέχεται κανεὶς» -συνοψίζει ἀποφθεγματικῶς ὁ Σπέγγλερ. Ἐκ τῆς ὡραίας καὶ εὐτυχοῦς ἐκείνης ἐποχῆς οἱ Εὐρωπαῖοι ἐκληρονόμησαν μίαν νοητὴν παρανόησιν τῶν αἰωνίων νόμων τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς -τῶν νόμων τοῦ πολέμου- καὶ μίαν ψυχικὴν μαλθακότητα ἐκ τῆς ὁποίας ἐγεννῶντο ὅλαι αἱ θεωρίαι περὶ ὑλικῆς εὐημερίας διεθνοῦς συνεννοήσεως καὶ γηΐνων παραδείσων, μὲ τὰς ὁποίας ἔτερπον τὰ ὦτα των καὶ τὰ ὦτα τῶν ἄλλων οἱ δημαγωγοί. Μία ἐξ αὐτῶν τῶν θεωριῶν -τῶν αἰσιοδόξων θεωριῶν- ἦτο καὶ ἡ θεωρία τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, περὶ τὴν ὁποίαν ἐκινήθησαν δεξιοὶ καὶ ἀριστεροὶ πολιτικοὶ μετρίου ἀναστήματος, μετὰ τὴν παράκαμψιν τῆς ὁποίας ἀνεμένετο νέα περίοδος εὐημερίας, ἐνῶ ἡ σύγχρονος Ἱστορία τῆς Εὐρώπης κινεῖται πλέον τελείως ἐκτὸς τῶν σχημάτων αὐτῶν καὶ πρόκειται τώρα περὶ μιᾶς νέας περιόδου μεγάλων παγκοσμίων πολέμων μεταξὺ παγκοσμίων δυνάμεων περὶ τὴν παγκόσμιον κατίσχυσιν. (Ἀπὸ τὸ ὀπισθόφυλλο τοῦ βιβλίου)

Στὸ βιβλίο αὐτό παρουσιάζουμε, ἀποτίοντας ἰδιαίτερη τιμὴ στὸν μεγάλο Ἕλληνα κοινωνιολόγο Εὐάγγελο Λεμπέση, τὴν μελέτη του μὲ τίτλο «Ἡ παρακμὴ τῆς Δύσεως (Εἰσαγωγὴ εἰς τὴν φιλοσοφίαν τοῦ Σπέγγλερ)». Πνεῦμα κοφτερό, ἀνήσυχο καὶ ἀσυμβίβαστο, μὲ πένα ταλαντοῦχα, μᾶς παρέδωσε ἔργα ποὺ παραμένουν κυριολεκτικὰ ἐπίκαιρα.
Οἱ περισσότεροι ἀναγνῶστες τὸν γνωρίζουν ἀπὸ τὴν μελέτη του «Ἡ τεραστία κοινωνικὴ σημασία τῶν βλακῶν ἐν τῷ συγχρόνω βίω». Ὡστόσο ἡ ἐργογραφία του εἶναι ἰδιαίτερα ἐκτεταμένη. Ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις μας ἔχουν κυκλοφορήσει ἄλλα δύο βιβλία. Πρόκειται γιὰ τὶς μελέτες του Κοινωνιολογία τῶν ἰδεολογιῶν καὶ τῶν οὐτοπιῶν καὶ Κριτικὴ τῆς «Κοινῆς Γνώμης».


ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΕΝΖΥΜΟ" (ΤΕΥΧΟΣ Θ' - ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2020 - 2021)

 




23.10.20

polytoniko.org: Ὁ τονισμὸς σὲ δέκα ἁπλὰ μαθήματα

 

Στὶς δέκα ἱστοσελίδες ποὺ ἀκολουθοῦν σᾶς προτείνουμε μίαν «μέθοδο ἄνευ διδασκάλου» ποὺ ἀπευθύνεται σὲ Ἕλληνες ἢ σὲ ἑλληνόφωνους ποὺ γνωρίζουν ἀρκετὰ καλὰ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα ἀλλὰ δὲν ἔμαθαν ποτὲ τονισμό, ἢ τὸν ἔμαθαν πρὶν πολλὰ χρόνια καὶ ἐν τῷ μεταξὺ τὸν ἔχουν ξεχάσει.

Μέσα ἀπὸ τὶς ἀσκήσεις ποὺ σᾶς προτείνουμε, θὰ μπορέσετε νὰ ἐλέγξετε τὸ ἐπίπεδό σας. Ὅταν τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι ἰκανοποιητικὰ θὰ μπορεῖτε νὰ περάσετε στὸ ἑπόμενο ἐπίπεδο. Τὰ κείμενα τῶν ἀσκήσεων εἶναι ἀποσπάσματα τῶν κειμένων ὑπὲρ τοῦ πολυτονικοῦ τοῦ ἱστοχώρου μας.

Οἱ κανόνες ποὺ θὰ ἀκολουθήσουμε εἶναι αὐτοὶ τοῦ ἁπλοποιημένου πολυτονικοῦ τοῦ Τριανταφυλλίδη: ἔτσι, π.χ. βάζουμε ὀξεία στὶς λέξεις «ὀξεία», «γλώσσα», «γυναίκα», ἐνῷ προηγούμενες γραμματικὲς ἔβαζαν περισπωμένη. Μόνη ἐξαίρεση στοὺς κανόνες τοῦ Τριανταφυλλίδη: χρησιμοποιοῦμε τὴν βαρεία, τῆς ἔχουμε μάλιστα ἀφιερώσει ἕνα ὁλόκληρο μάθημα.

Καλὴ δύναμη λοιπὸν καὶ εὐχόμαστε σύντομα νὰ γράφετε τὸ ἴδιο ἄνετα ὅσο καὶ τὸ μονοτονικό, γιὰ νὰ μὴν ποῦμε: μὲ πιὸ πολλὴ ἄνεση, ἀφοῦ οἱ κανόνες τονισμοῦ εἶναι φυσικὸ μέρος τῆς γλώσσας μας, ἐνῷ ἡ μονοτονικὴ ἁπλοποίηση εἶναι καθαρὰ μηχανιστικὴ καὶ πιὸ πολὺ μπερδεύει τὸν γράφοντα παρὰ τὸν διευκολύνει.

ΠΗΓΗ


ΘΕΟΔΩΡΟΣ (ΤΕΝΤ) ΚΑΖΥΝΣΚΙ: Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ



Ἐκδόσεις ΕΞΟΔΟΣ
Ἀθήνα, Ἰούλιος 2019 (200 σελ.)

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ὁ Θεόδωρος (Τέντ) Καζύνσκι θεωρήθηκε μαθηματικὴ ἰδιοφυΐα καὶ ἔγινε δεκτὸς στὸ Πανεπιστήμιο Χάρβαρτ σὲ ἡλικία 16 ἐτῶν, ὅπου δίδαξε γιὰ ἕνα μικρὸ διάστημα. Ὡστόσο, διέκοψε ἀπότομα τὴν πολλὰ ὑποσχόμενη ἀκαδημαϊκή του σταδιοδρομία καὶ ἐγκατέλειψε τὴν ὀργανωμένη κοινωνικὴ ζωὴ καὶ τὸν σύγχρονο πολιτισμὸ γιὰ νὰ διάγει μονήρη βίο στὴν ἄγρια φύση. Ἀφοῦ ἔζησε ἐπὶ ἑπτὰ χρόνια ὡς ἐρημίτης, συνειδητοποίησε ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ διαφύγει τῶν συνεπειῶν τοῦ σύγχρονου πολιτισμοῦ, ἀφοῦ διαπίστωσε ὅτι τὸ περιβάλλον του καταστρέφεται ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν ἐπιχειρηματικῶν δραστηριοτήτων στὴν οἰκεία του περιοχή. Ἀποφάσισε νὰ ἀναλάβει τρομοκρατικὴ δράση κατὰ τῆς βιομηχανικῆς-τεχνολογικῆς κοινωνίας διαμέσου τῆς ἀποστολῆς παγιδευμένων ἐπιστολῶν σὲ τεχνοκράτες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τραυματιστοῦν 23 ἄτομα καὶ 3 νὰ σκοτωθοῦν. Ἀπὸ τὸ 1978 ἕως τὸ 1996 παρέμενε ἀσύλληπτος.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΕΜΠΕΣΗΣ: ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΥΤΟΠΙΩΝ

 


Ἐκδόσεις ΕΞΟΔΟΣ
Ἀθήνα, Μάϊος 2020 (98 σελ.)

Οἱ περισσότεροι ἀναγνῶστες γνωρίζουν τὸν Εὐάγγελο Λεμπέση ἀπὸ τὴν μελέτη του «Ἡ τεραστία κοινωνικὴ σημασία τῶν βλακῶν ἐν τῷ συγχρόνω βίω». Ὡστόσο ἡ ἐργογραφία του εἶναι ἰδιαίτερα ἐκτεταμένη. Πνεῦμα κοφτερό, ἀνήσυχο καὶ ἀσυμβίβαστο, μὲ πένα ταλαντοῦχα, μᾶς παρέδωσε ἔργα ποὺ παραμένουν κυριολεκτικὰ ἐπίκαιρα.
«Tὸ πρόβλημα τῶν ἰδεολογιῶν καὶ τῶν οὐτοπιῶν δὲν εἶναι νέον, οὔτε ἀφορᾶ μόνον τὴν ἀστικὴν κοινωνίαν. Ἡ ἀδιάλειπτος παρουσία τῶν διανοουμένων καὶ τῶν δημαγωγῶν εἰς ὅλους τοὺς λαοὺς καὶ εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας μαρτυρεῖ τὸν μακροχρόνιον βίον των καὶ τὴν ἀπαραίτητον κοινωνικὴν λειτουργίαν των, ἀπὸ τῶν πρώτων μάγων, θαυματοποιῶν, νομομαθῶν, ἰατρῶν καὶ ἱερέων τῶν πρωτογόνων κοινωνιῶν μέχρι τῆς ἐποχῆς τῆς ἐπιστήμης, τῆς βιομηχανίας, τῶν τηλεπικοινωνιῶν καὶ τῆς ἀτομικῆς ἐνεργείας. Διότι ὁ ρόλος των ἑδράζεται ἀθεραπεύτως ἐπὶ τῶν φυσικῶν νόμων καὶ τῆς συνεχίσεως αὐτῶν -κατ’ ἄμεσον ἤ ἔμμεσον τρόπον- εἰς τὰς ἀνθρωπίνους κοινωνίας.»

(Ἀπὸ τὸ ὀπισθόφυλλο τοῦ βιβλίου)

 

ΑΛΑΙΝ ΝΤΕ ΜΠΕΝΟΥΑ: Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΠΕΡΑΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ

 


Ἐκδόσεις ΕΞΟΔΟΣ
Ἀθήνα, Ἰούλιος 2020 (88 σελ.)

«Ἐπαφίεται στὶς λαϊκὲς τάξεις, ποὺ σήμερα ἀπαρτίζουν σχετικὰ ἑτερογενῆ κοινωνικὰ σύνολα, νὰ καλλιεργηθεῖ μιὰ «συλλογικὴ βούληση». Αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος τρόπος νὰ δοθεῖ στοὺς ἀνθρώπους ἡ ἀξιοπρέπεια ἑνὸς πολιτικοῦ ὑποκειμένου ἱκανοῦ νὰ ἐκπληρώσει τὸν ἱστορικό του ρόλο. Ὁ ὅρος «αὐτονομία» μπορεῖ νὰ συνοψίσει αὐτὸν τὸν στόχο, ὑπὸ τὴν προϋπόθεση ὅτι δὲν θὰ εἶναι συνώνυμος μὲ τὸ ἰδεῶδες τῆς μονάδας, δηλαδὴ μὲ τὴν «ἀνεξαρτησία» τοῦ ἐξατομικευμένου ἀτόμου. (…) Ὅταν μία παγκόσμια ἀλλαγὴ εἶναι ἀδύνατη εἶναι ἀπαραίτητη κατ’ ἀρχὴν ἡ ἐκ νέου δημιουργία χώρων ἐλευθερίας καὶ χώρων συνύπαρξης, «χώρων» ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ ἀπομακρυσμένων ἀπὸ τὶς ζῶνες κυριαρχίας, ποὺ θὰ ἐπιτρέπουν νὰ ἀντιμετωπιστεῖ ἡ κοινωνικὴ ἀποξένωση καὶ θὰ δίνουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐπανεμφανιστοῦν κοινὲς ἀξίες καὶ νὰ ἐνθαρρυνθεῖ ἡ ἀναγέννηση τῆς δημόσιας σφαίρας τοῦ ἐνεργοῦ πολίτη, ποὺ συνδέεται μὲ μιὰ πιὸ συμμετοχικὴ καὶ ἄμεση δημοκρατία· ἡ μόνη σὲ θέση νὰ ἐπιτρέπει στοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀποφασίζουν οἱ ἴδιοι γιὰ ὅλα ὅσα τοὺς ἀφοροῦν μὲ γνώμονα τὴν ἀλληλεγγύη.»

(Ἀπὸ τὸ ὀπισθόφυλλο τοῦ βιβλίου)